خر همان خر است؛ پالانش عوض شده!!

رشد و توسعه اقتصادی هر کشوری به ویژه در کشورهای در حال توسعه تنها در سایه برنامه ریزی و اجرای دقیق آن تحقق می یابد. اما این روش در کشور ما ایران هیچ گاه جامه عمل نپوشیده است. چه زمان رژیم قبلی و چه در حکومت اسلامی سیاست های اقتصادی تنها بر مبنای نیاز وقت حکومت کاربرد عملی به خود گرفته است. این گونه ...
ادامه در صفحه اقتصادیصفحه باز نشد! با پوزش ...

                                                  خر همان خر است؛ پالانش عوض شده!!

 

رشد و توسعه اقتصادی هر کشوری به ویژه در کشورهای در حال توسعه تنها در سایه برنامه ریزی و اجرای دقیق آن تحقق می یابد. اما این روش در کشور ما ایران هیچ گاه جامه عمل نپوشیده است. چه زمان رژیم قبلی و چه در حکومت اسلامی سیاست های اقتصادی تنها بر مبنای نیاز وقت حکومت کاربرد عملی به خود گرفته است. این گونه سیاست ها و ابزارهای اقتصادی تنها بر اساس نیازهایی که حکومت ها داشتند. به اجبار زمان و تنگناهای به وجود آمده به کار گرفته و جنبه عملی به خود گرفته است. نگارنده به یاد دارد که در زمان حکومت سلطنتی هرگاه کمبودی در عرضه مایحتاج عمومی پیش می آمد. مانند کمبود پیاز و سیب زمینی و ... برای رفع کمبود اقدام به واردات این محصولات از کشورهایی چون پاکستان و هند می شد. بعد از انقلاب هم این رویه تداوم یافته است. نمونه هایش را به رأی العین شاهدیم.

 

فرق این دو رژیم تنها در شیوه برخورد با معضلات سیاسیی و اجتماعی است. وگرنه خر همان خر است؛ تنها پالانش عوض شده است. ( آن رژیم لاقل در پهنه زیر ساخت های اقتصادی نیم نگاهی هم به برنامه های بلند مدت اقتصادیش داشت. از اقدام به ساخت نیروگاه هسته ای بوشهر تا پتروشیمی شاهپور_ امام خمینی فعلی و ...) ولی متأسفانه این رژیم نیم نگاهی به زیر ساخت های اقتصادی کشور نداشته و اگر هم دارد؛ کم رنگ است. مثلا" در همین مقوله تحریم فروش بنزین به ایران، دولت وقت به علاج واقعه بعد از وقوع پرداخت. ایجاد پالایشگاه و استحصلال بنزین مورد نیاز کشور از صنایع پتروشیمی( ومصائبی که سلامت مردم را به مخاطره انداخت.) از این نمونه ها فراوان است.

 

این شیوه برخود با مسایل اقتصادی را می توان به کارگیری روش، چو فردا شود فکرفردا کنیم یا اقتصاد لحظه ای نامگذاری کرد. در این مدیریت اقتصاد لحظه ای متولیان اقتصادی برای مقابله با تنگنا های اقتصادی پیش آمده در یک لحظه فکر و تصمیم به اجرا می گیرند. بدیهی است که در پشت این تصمیم هیچ گونه آینده نگری اقتصادی یا برنامه ریزی منسجمی قرار ندارد. یکی از این تصمیمات خلع الساعه دولت تدبیر و امید همین ایجاد مناطق آزاد جدید در کشور است. به این خبر توجه کنید:

 

«مشاور رئیس‌جمهوری درخصوص آخرین وضعیت مناطق آزاد با بیان اینکه لایحه ایجاد چهار منطقه آزاد جدید که همگی در مناطق مرزی است براساس موافقت رئیس‌جمهوری و تصویب شورای‌عالی از سوی دولت به مجلس تقدیم شده است اظهار کرد: این چهار منطقه شامل جاسک، بوشهر، مهران و اردبیل است».22/2/94 دنیای اقتصاد

 

:نگارنده در این باره قبلا"در روزنامه خرداد مورخ 27/4/1378 با عنوان «تأسیس مناطق آزاد تا کی ادامه دارد؟» و هم چنین در روزنامه های دیگری هم چون سرمایه و همشهری به تناوب در این زمینه نوشته است. موضوع تأسیس و گسترش مناطق آزاد و ویژه افتصادی هم در قالب سیاست اقتصاد لحظه ای قابل تبیین و تشریح است. دولت های پس از انقلاب از دولت هاشمی گرفته تاکنون برای برون رفت از تنگناهای اقتصادی و معیشتی که گریبان مرز نشینان کشور را گرفته است.  برای حل لحظه ای اقتصاد و تمشیت امور جاری این مناطق، تنها راه را در ایجاد مناطق آزاد آن هم نه برای تولید و صادرات مجدد محصولات تولیدی مناطق آزاد، بل برای تشویق به رونق واردات کالاهای بنجل خارجی بسنده شده است. این سیاست برای کاهش فقر و تنگدستی و محرومیت مردمان این مناطق تنها مسکّنی و نه درمانی را به ارمغان آورده است. رهاورد این مناطق ورود کالاها و مصنوعات خارجی و آسیب رساندن به تولید و اقتصاد ملی کشور است. ایران را بدل به جگر زلیخا کرده و در جای جای خاکش یک منطقه آزاد و ویژه اقتصادی سربرآورده است! تنها بهره این مناطق به کام تجار و واردکنندگان و ویژه خواران است.

 

کاش دولت های ناتوان  از برنامه ریزی و سیاست گذاری رشد و توسعه کشور، یک بار برای همیشه کل سرزمین ایران را منطقه آزاد تجاری و صنعتی اعلام کنند. هر چند فکر ایجاد مناطق آزاد ابتدا در کشورهای کمونیستی و سوسیالیستی  برای سامان بخشی اقتصاد بسته خود به وجود آمده است. مگر نه اینکه:

 

هم‌اکنون در ایران تعداد مناطق ویژه 64 منطقه است.منبع سیاست روز 19/11/89 و نیز۷ منطقه آزاد تجاری-صنعتی دارد که عبارتند از: کیش، قشم، چابهار، ارس، انزلی، اروند و ماکو.( منبع ویکی پدیا)

 

 شاید با اعلام تمامی خاک کشور به عنوان مناطق آزاد، از این نمد کلاهی برای مردمان ایران زمین ساخته شده و ایشان را از رنج برنامه ریزی و تفکر مبتنی بر رشد و توسعه پایدار اقتصاد کشورمعاف دارد. آمین یارب العالمین.

 

                                                                                                     باقی بقایتان 25/2/94

                              

/ 0 نظر / 2 بازدید