ره آورد (7)

هنگامی که حاکمیت دین باور، برای بسط سیطره خویش بر ملتی با پیشینه ماندگار و پایدار فرهنگ و تمدنی استوار، می تازد؛ نتیجه ای جز مقاومت مردم در برابر این قهر و زور نمی یابد.

شاهد مثال سرازیر شدن انبوه مشاقان دیدار آرامگاه کورش، این اسطوره بیاد ماندنی و فخرآور ایرانیایان در عید نوروز می باشد. مردمی که از اقصی نقاط کشور خودشان را به پاسارگاد می رسانند تا نوروز را در کنار مبشر صلح و آزادی ملل روزگار دیرین به سر برند. هرچند دیدار آثار تمدن چند هزار ساله ایران با اما و اگر و مراقبت های شحنگان حکومتی همراه باشد. دیدن بناهای پارسارگاد، از آرامگاه کورش کبیر این مبلغ و مروج آزادی ادیان گرفته تا بازمانده های بنا های منسوب به کمبوجیه و ... احساسی دوگانه به انسان دست می دهد.

احساسی تلخ و وازده که به جای پیش رفت و ترقی در طی قرون اعصار به هبوط و سقوط اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، و فرهنگی دچار گردیده ایم. از سویی دیگر شعف و شادمانی از دیدن انبوه زایران از هر قوم و قبیله و مسلکی با افتخار و دست افشان و پای کوبان به دیدار ماترک نیم مخروبه برجا مانده از تبار و نژاد ایرانی می شاتابند؛ انسان ایرانی را در امواج پر شور ایرانیت غرقه می کند. و در آخر به تفکر و تأمل وامی دارد، که ما ایرانیان چه بوده و اینک چه شده ایم؟!

هر جند در بازدد از این میراث بازهم مقاومت اربابان فرهنگ ستیز در امان نبوده و نیستی. من که شاهد این اعمال خلاف انسانیت و مدنیت مشتی از این گماشتاگان بودم. از سویی مردمان را به قریب وقوع بودن اتمام زمان بازدید هشدار می دادند. چرا که مردمان در ساعت تحویل سال نو در جوار کورش نباشند. از جهتی از ورود منتظران برای داخل شدن به محوطه را به بهانه های واهی جلو گیری می نمودند. در این کنش و واکنش جوانانی که دیدند اعتراض و کوشش و خواهش آنان برای وارد شدن به محوطه به جایی نمی رسد؛ در اقدامی جسورانه و حرکتی پرشور در برابر مقاومت اینان حصار ها را شکسته و انبوه مشتاقان و دوست داران نیاکان اسطوره ای ایران را به بازدید دعوت کردند. هر چند پیامد این حرکت شجاعانه اینان، پاسخی جز سرکوب و ... نداشت.

گرچه آنان نمی دانند و درنمی یابند که: چو ایران نباشد تن من مباد ...


/ 0 نظر / 34 بازدید