چو فردا شود؛ فکر فردا کنیم!!!

انفعال و روز مرگی یک از اصلی ترین شاخصه های دولت های بعد از انقلاب بوده و هست. بی گمان همین نداشتن برنامه و هدف مطمئن، چشم اسفندیار دولت ها بوده و هست. این آشفتگی در تصمیم گیری و باری بهر جهت در تمامی ادوار و دولت ها به رویه­ی ثابت و همیشگی بدل گشته است.

این روال بدون ساز و کار معین بیش ترین آسیب را به بنیان و ساختار اقتصاد کلان کشور وارد کرده است. علت هم روشن و گویاست. وقتی هدایت و مدیریت امور کشور بر مبنای کوتوله سالاری دوام و قوام یافته باشد؛ بیش از این از متولیان حکومتی نباید انتظار داشت. مدیریتی فشل و پیر و ناتوان نمی تواند با جریانهای روز و رخ دادهای سریع اقتصادی و سیاسی داخلی و خارجی خودش را تطبیق دهد.

اگر تا به حال سیاست های باری به هر جهت دولت را باور نداشته اید. برای نمونه به ذکر یکی از این شیوه های اعمال سیاست های پولی جو فردا شود؛ فکر فردا کنیم آشنا شوید:

اگربه خاطر داشته باشید:

گمرک ایران اعلام کرد ورود و خروج ارز به صورت نقد و یا اسناد بانکی و یا اوراق بهادار بی‌نام (اوراق قرضه) به صورت فیزیکی، به هر طریق، توسط هر مسافر تا سقف مبلغ ده هزار یورو یا معادل آن به سایر ارزها مجاز است و نیاز به اظهار ندارد. اقتصاد نیوز 21/12/96

هنوز دو ماهی از اعمال مقررات میزان ورود و خروج ارزی مسافری نگذشته بود که:

 در تازه‌ترین تغییرات اعمال شده در ضوابط ورود و خروج ارز مسافری مجموع خروج ارز، اسناد بانکی و اوراق بهادار بی‌نام همراه مسافر تا سقف ۵۰۰۰ یورو تعیین می‌شود. این رقم نسبت به ۱۰ هزار یوروی قابل خروج قبلی نصف شده است. ایسنا 23/2/97

کمتر یک ماه از تصمیم جدید مقررات ورود و خروج ارز همراه مسالفر نگذشته بود که:

« گمرک ایران در بخشنامه‌ای اعلام کرد: ارز همراه مسافر به داخل کشور تا سقف ۱۰ هزار یورو مجاز است و برای بیشتر از آن باید در سامانه ثبت شود» فارس 17/3/97.

آیا انفعال و سرگشتگی و تلوّن در مقرراتی که به نظر می رسد ساده ترین تصمیم اقتصادی متولی سیاست های پولی و ارزی کشور باشد؛ منطقی و معقول است؟؟

مگر بنیه و توان کارشناسی در بانک مرکزی ته کشیده و به تحلیل رقته است که تصمیماتی این گونه از ساختار آن تراوش می کند؟! یا موضوع و مساله اصلی همان نظام کوتوله سالاری و ... است که خط و ربط مقررات ارزی و پولی را تعیین می کند. با این شیوه تمشیت امور، مگر می توان ارباب صنعت و تولید و ... را به دورنمای ثابت و افق مطمئن اقتصادی کشور باور پذیر نمود. والله اعلم.

به هر حال آنچه مسلم است؛ با این آشفته بازاری که بر اقتصاد خرد و کلان کشور حاکم است. امید برون رفت از تحریم ها و معضلات خرد و کلانی که گریبان اقتصاد کشور را می فشارد؛ نمی توان داشت.

                                                                                         شاد زی 17/3/97


/ 0 نظر / 38 بازدید