وجوب دموکراسی لازمه¬ی پیشرفت است.

فرق کشورهایی مانند ما با کشورهای راقیه دنیا در این است. آن ها به تحقیق و پژوهش برای اعمال سیاست های اقتصادی و ... بهای شایسته و درخور داده و درنتیجه برای هر کنش و واکنش اقتصادی خود، به داده های تحقیقاتی ده مؤسسه ریز و درشت مشاوره ای متکی می گردند. تا بلکه بر اساس تجزیه و تحلیل های آماری و اطلاعاتی بهترین و مناسب ترین سیاست اقتصادی را در مواجهه با رویداد های اقتصادی پیش رو را انتخاب کنند.

ولی در کشورهای نظیر ما به سبب فقر داده های آماری و اقتصادی، نه می توانند بنگاه های خدمات اقتصادی و پژوهشی امکان بروز و ظهور یابند. اگر هم نیازی آماری و اطلاعات اقتصادی داشته باشند. ونه سازمان های متولی و مسئول در دادن آمار و داده های کابرد و تحقیقاتی با آنان همراهی می کنند. در نتیجه اعمال و اجرای سیاست های اقتصادی در معدود اتاق های فکری که در خست و جمود فکری و عقیدتی به سر می برند.( اتاق های به اصطلاح فکر حاکمان) بی توجه به واقعیات عینی و ملموس بازار کسب و کار، تولید و تجارت طرح و اجرا می شود.

این گونه است که تمامی سیاست ها و اعمال نظرات اقتصادی کشور بر مبنای "چو فردا شود فکر فردا کنیم". پی ریزی و اجرا می شود.

این روش های سیاست گذاری از ابتدای انقلاب در این کشور جاری و ساری بوده است. برای همین است با کوچکترین باد مخالف( تحریمی) شالوده و بنیان اقتصاد کشر چون توماری درهم پیچیده شده و عرصه اقتصاد نیم بند کشور را در معرض تلاتم و نابودی قرار می دهد.

با نگاهی به حرکات و اقدامات ایذایی اخیر دولت آمریکا ما توان هیچ واکنش هوشمندانه و مدبرانه اقتصادی در مقابل آن نداریم. پس به همان روش متروک و انفعالی بگیر و ببند قهری و امنیتی برای ایجاد سکون موقت در بازار ارز و سرمایه متوسل می شویم.

این روش انفعالی با این که بارها و بارها و در دولت های گوناگون به کار برده شده، باز هم چون به کارشناسان و کارآگاهان اقتصادی بیرون از دایره خودمان اعتماد و اعتنا نمی کنیم. بازهم به همان طناب پوسیده چنگ انداخته و به چاه می رویم.

با این تفاسیر تا هنگامی جریان آمار و اطلاعات شفاف نشده و در اختیار عموم قرار نگیرد و به دانش و علم سایرینی که در حیطه اقتدار و آمریت ما نیستند؛ بها ندهیم. نمی توان با این گونه رویدادهای خارجی و داخلی مقابله کنیم.

این گونه است که می گویند: وجوب دموکراسی لازمه ­ی پیشرفت است.

                                                                                    شاد زی 28/2/97






/ 0 نظر / 8 بازدید