واگویه¬ی تلواسه

در این زمانه اجتماع، اخلاق، دین و رفتار و کردار ما مردم دچار زوالی برگشت ناپذیر شده است. انگار نه انگار که مردمی با پیشینه دوهزار پانصد تمدن و فرهنگ و اخلاق و ... هستیم. به طرفه العینی تمامی اخلاق و منش انسانی را زیر پا نهاده ایم.

با نگاهی به کردار، رفتار و گفتار مردمان در کوی و برزن این تغییر را به روشنی در سکنات آدمیان می توان یافت. دایم از رسانه ها گفته هایی را می شنویم که در طبله هیچ عطاری یافت نمی شود. یکی از پاس داشت حرمت حریم مأوایش به مثابه سرزمینی مقدس می گوید و شاهد مثالی دروغین از کلام الله می آورد. وان دیگری به فتوایی ترک سه بار نماز جمعه را به تخریب خانه ترک کننده تهدید می کند.

از این نمونه ها فراوان می شنوید و می بینید. به نظر ما اهالی ایران زمین مصداق این شعر حضرت حافظ گشته ایم.

        یکی از عقل می‌لافد یکی طامات می‌بافد                          بیا کاین داوری‌ها را به پیش داور اندازیم

با این شتابی که به سوی اضمحلال و هبوط اخلاقی و... می رویم؛ آیا آثاری از فرهنگ و اخلاق و دین و ... تمدن ایرانی این مرز پرگهر باقی خواهد ماند؟!!


/ 0 نظر / 19 بازدید