پاسداشت قانون

یکی از معضلات اساسی این کشور را می توان در عدم پاسداشت قانون دانست. این عدم مرعی ننمودن قانون در تمامی مراحل آن باعث و بانی بسیاری از مفاسد از جمله استبداد است. در مجله نگاه نو شماره 116 نویسنده ( رضا شکوه نیا ) در باب فضل به گفته های سید جمال واعظ اشاره ای مجمل نموده است:

... دیگر از امراض که در دولت مستبده البته پیدا می شود، مرض جهل است که یقینا" در چنین مملکتی افراد جاهل و بی علم می شوند. وی در ادامه چنین می گوید: ... بلکه این ها نتیجه ظلم و استبداد است. به این معنی که وقتی که در مملکت امتیاز فضلی نباشد و مناسب و امتیاز از روی قابلیت و لیاقت و استحقاق نباشد، بلکه از روی میل و خواهش نفسانی باشد، یا به واسطه تقدیمی و رشوه باشد، البته مردمان عالم فقیر و ذلیل و گوشه نشین می شوند و مردمان رذل، دزد، ظالم صاحب مشغله و کار می شوند. چاره در برقراری قانون است:« ایها الناس، هیچ مملکت شما را آباد نمی کند مگر متابعت قانون، مگر حفظ قانون، مگر احترام قانون، مگر اجرای قانون، قانون، و باز هم قانون.

حال با نگاهی به زمان حال و ادامه روشی که از زمان جنبش آزادی خواهی مشروطیت تاکنون گریبان این دیار را رها نکرده است ؛ جز عدم اجرا و توجه به قانون است؟ صدر تا ذیل احاد چامعه در بی قانونی غوطه ورند. حاکمان برای رسیدن به امیال و خواسته های استبدادی خویش کوچک ترین نیازی به اجرای قانونی که در جهت حفظ کرامت و امنیت و رفاه مردمان و آزادی های مصرّح در قانون اساسی بر خود هموار نمی کنند. آیا با این سبک و سیاق عدم اجرای قوانین، می توان انتظار گشایش و پیشرفت و تعالی کشور را داشت؟!!


/ 0 نظر / 40 بازدید