می توفد ،

تند باد هراس ، در هزار توی شهر .

می خراشد ،

عفریت مرگ ، رگِ اعتراضِ هر برگ .

تکرار تاریخی غمبار ،

هجوم وحشیانه‌ی تاتار .

ماییم و دشنه‌ی برّان شحنگان مست ..

آیا امیدی هست ؟

آری ،

پگاه نزدیکست .

--------------------------------------------------------

  برداشتی از : الیس صبح بقریب