گویند خلیفه‌‌ی اموی ، مروان بن حَکَم ، چون به خلافت رسیدی ؛ والی خویش به نیشابور گسیل داشتی . وی آدینه روز به نیشابور رسیدی و در دم به مسجد جامع شهر در شدی .خلقی به نماز پیشین بودندی . پس از ادای جماعت ، وی به منبر شدی و گفتی :

      من ولی امیر مؤمنان هستمی . برخیزید و سلامم همی کنید .

خلایق همگی برخاستند ؛ جز مردی ژنده پوش که هم چنان نشسته مانده بودی . نهیب بر وی زدی و گفتی :

      مگر ندانی که خدای فرموده : اطیعواالله و اطیعوا الرسول و اوالامر منکم ؟

گفتی :

      چرا دانم . تو ندانی . چون ولایت مسلمین را نشانه هاستی .

گفتی :

      یکی برگو .

گفتی :

      آن این که اگر ولی مسلمین بودی . چون به جماعت وارد شدی . سلام گویی واجب بودی ؛ نه سلام خواهی !

رندی گفتی :

      خلیفه ای آن چنان غدّار را ، والی یی چنین بی مقدار بایدی .

 

                                                                                  باقی بقایتان