شیخی در بلخ ، برای نماز جماعت خلق در مسجدی با دیگری دعوی داشت . پس کیسه‌‌‌‌‌‌‌ی درم و دینار گشاده کرد تا به وقت نماز مقلدانش بر وی اقتدا نکنند . مردمان سیم و زر از وی بستاندی ؛ ولی به وقت نماز در خانه ماندی و به جماعت او هم در نیامدی . رندی گفت :

      نابکار تر از اینان کس نباشدی ، چرا که دین و دنیا شان را به درمی می فروشندی .

                                                                         

                                                                           باقی بقایتان