گویند سالی چند پس از شهادت حسین بن علی ، سقّایی ظهر عاشورای محرم الحرام در بازار کوفه ، آب رایگان به خلق می دادی و با صدایی حزین زمزمه می کردی :

      بنوش به یاد حسین .

مردی از پیروان یزید بن معاویه راه بر وی بر بستی . به پرخاش طپانچه بر صورتش نواختی و گفتی :

  ای سگ ملعون ، چه طور جرأت می کنی . در روز روشن از کسی یاد می کنی که با مولای ما بیعت نکرده بودی .

سقّا پیاله ای آب بدو دادی و گفتی :

      بیا برادر آبی بنوش تا بدانی که حسین بن علی که بودی .

اعرابی به خشم در شدی . مشکش بستاندی و به دشنه بدریدی . رندی به نظاره نشسته بودی ؛ گفتی :

      اگر حسین بر حق نبودی ؛ شیعه ای چنین آزاده نداشتی .

 

                                                                                باقی بقایتان